Ontario shtatining Ottava shahri uzra tun tushdi. Grant MakShane o’rnidan turdi va cho’zilib oldi. Bo’yi olti fut ikki dyuym, qora tanli, soqol olingan boshi, toza soqol olingan yuzi va xiragina porlab turgan jigarrang ko’zlari bilan Grant o’ttiz besh yoshdan oshmagan ko’rinardi. 1902-yil yozida u qariganida u shu yoshda edi. Vaqt o’tishi vampirlar uchun hech qanday ahamiyatga ega emas edi, hech bo’lmaganda estetik jihatdan. Qoziq, kumush yoki quyosh nuri bo’lmasa, vampirlar abadiy mavjudotlardir. Asli Missisipi deltasidan bo’lgan afro-amerikalik vampir Grant o’n yildan beri Kanadada yashaydi. Kanada ko’plab immigrantlarni qabul qiladi va ularning ba’zilarining tishlari bor. Bunga ko’nikib qoling.
“Xuddi shu gap, boshqa kun”, dedi Grant divanda o’tirib, televizor ko’rib. CTV yangiliklarining sevimli sarg’ish sochli ayol boshlovchisi Amerikaning Kanadaga qarshi qo’llagan iqtisodiy sanksiyalarining oqibatlari haqida tinimsiz gapirardi. Grant tishlarini so’rib, keyin Hennessy bilan aralashtirilgan sigir qonining aralashmasidan ichdi. Hafta zerikarli va zerikarli o’tdi. Grant to’lovlarni to’lash uchun IT mutaxassisi bo’lib ishlaydi, masofadan ishlashni afzal ko’radi. Ko’pincha ko’plab kompaniyalar Grantni yollashga tayyor edilar. Xo’sh, uni Emerald Bank ishdan bo’shatgan va endi ish qidirayotgan edi. O’ylab ko’ring.
Emerald Bankning Ottavaning Sharqiy chekkasida, Bler hududiga qaragan qo’ng’iroqlar markazi bor edi. Aynan o’sha joyda Grant Meloni Meybel ismli go’zal ayol bilan uchrashdi. Uzun bo’yli, jingalak yosh qora tanli ayol yoqimli, aqlli va aslida odobli inson edi. Grantning Emerald Bank qo’ng’iroqlar markazi xodimi sifatida dastlabki mashg’ulotlarining kunduzgi qismi uchun shaxsan kelish juda qiyin edi. Qora vampir bu muhitda juda ehtiyotkorlik bilan harakat qilishi kerak edi. Ba’zi insoniy yordamchilar tufayli Grant bu vaziyatdan tirik chiqib ketishga muvaffaq bo’ldi.
Vampirlar holati haqida yozuvchilar va kinoijodkorlar ko’p narsalarni noto’g’ri tushunishadi. Masalan, vampirlar odamlarga qaraganda ancha sekinroq qariydi, lekin ular qariydi. Vampirlarning umr ko’rish davomiyligi jihatidan ming yilga yetishi kamdan-kam uchraydi, chunki dunyo hatto o’liklar uchun ham xavfli joy. Mingyillik nuqtasidan o’tib ketgan vampirlar odatda juda g’azablangan bo’lishadi, bu esa oxir-oqibat ularning halokatiga olib keladi. O’liklar o’n minglab yillar davomida tiriklar orasida yurib kelishgan. Jim bo’lganlar eng uzoq umr ko’rishadi.
Grant o’zining ozoda kvartirasida yolg’iz qoladi, noutbukida ishlaydi, butun Amerika va Kanadada bir nechta bank hisoblarini yuritadi va hech qanday to’lqinlar keltirib chiqarmaydi. Mahalliy qassob do’koni bilan tuzilgan maxfiy kelishuv Grantni hayvonlar qoni bilan ta’minlaydi. Inson qoni kabi to’yimli bo’lmasa-da, hayvonlar qoni vampirlarning eng asosiy ozuqaviy ehtiyojlarini qondiradi. Grant hech qanday tarzda ochlikdan o’lmayapti. Yigit o’ziga qanday g’amxo’rlik qilishni biladi.
Dush qabul qilgandan so’ng, Grant kiyinib, tashqariga chiqdi. OC Transpo avtobusini olib, Tunney’s Pasture temir yo’l stantsiyasiga yo’l oldi. U yerdan Ottava markaziga borish juda oson edi. Barcha ajoyib tungi joylar aynan shu yerda edi. Grant o’n yildan beri Ottava bar sahnasida doimiy ravishda ishlaydi. Uzun bo’yli, kelishgan va jozibali qora tanli janobning janubiy aksenti hech qachon qarimaydiganga o’xshaganini kam odam payqaydi. Rideau ko’chasiga tushib, Grant savdo markazidan o’tdi. Do’konlar hali ham ochiq edi.
Grant Ottava aholisi uchun O-Train orzusi bo’lgan va jamoat transporti tizimining hech qachon o’z vaqtida kelmaydigan avtobuslari asosiy alternativa bo’lgan paytlarni esladi. Ottava Toronto, Monreal va Kalgari kabi yirik shaharlardan orqada qolsa ham, uzoq yo’lni bosib o’tdi. Grant Shawarma restoranining yonidan o’tib, yaqin atrofdagi klubga kirishga harakat qilayotgan jozibali qizlar va yigitlarga tikilib qoldi. Uzoq vaqt oldin bu klub Mansion deb nomlangan. Yillar davomida u nomlarini va egalarini o’zgartirdi. Grant uning yonidan o’tib ketayotganda yelkalarini qisdi.
Ko’chani kesib o’tib, Grant Rideaudan chiqib, Scotiabank va unga tutashgan bar yonidan o’tib, By Ward bozoriga yo’l oldi. Iyun oyining boshlarida iliq oqshom edi va Grant, albatta, zavqlanayotgan edi. Kechki vaqt yosh va o’ziga xos edi, u ham shunday edi. Grant ma’lum bir mehmonxona yonidan o’tayotganda yuzida tabassum paydo bo’ldi. Ko’chaning narigi tomonida bir chol sayyohlar va oilalarga pony minishni taklif qilgan joy bor edi. Chol va uning oti allaqachon yo’q bo’lib ketgan edi. Ular yillar davomida Ottavaning asosiy taomlari bo’lib kelgan. Dunyo unutadi, lekin Grant eslaydi.
Grant yuqoriga qarab yuraverib, umidsiz immigrantlar uydagi qarindoshlariga pul yuboradigan Western Union do’koni yonidan o’tib ketdi. Somaliliklar, livanliklar, turklar, gaitiliklar va hatto litvaliklar va yunonlar ham shunday qilishgan. Har bir immigrantning eski mamlakatda yashovchi va mashaqqatli mehnat bilan topgan Kanada dollariga muhtoj bo’lgan qarindoshi bor. Bu qadimgi hikoya. Grant Western Union do’koni ichidagi mahsulotlar qatorini ko’rib chiqayotganda jilmayib qo’ydi. Bechora yaramaslar.
“Hammada parazit bor”, dedi o’z-o’ziga Grant. U Nepean sektoridagi Grant ko’chasida ikkita katta binoga egalik qiluvchi Western Burlington ko’chmas mulk kompaniyasini o’yladi. Grant balandroq binolarda, sakkiz qavatli, juda tartibsiz bo’lgan jigarrang toshda yashardi. Mulk boshqaruvi o’z ishini juda yomon bajarardi. Bu la’nati odamlar ijarachilariga yordam berish uchun hech narsa qilishmasdi, lekin ular har bir imkoniyatdan foydalanib, ulardan pul siqib olishni yoqtirishardi. Grant o’sha axlatxonadan chiqib, Karib dengiziga ko’chib o’tish uchun yetarli pulga ega bo’ladigan kunni orzu qilardi. Sent-Lyusiya yoki Antigua yoki ehtimol Yamayka kabi biron bir joyga. Grant Kanadada juda uzoq yashagan edi. Har bir vampir qachon ko’chib o’tish kerakligini biladi.
Vampir sifatida Grant shov-shuv ko’tarish yoki o’ziga e’tiborni jalb qilishdan ko’ra yaxshiroq bilardi. Bino immigrantlar, ozchiliklar va boshqalar, shuningdek, ularning oilalari bilan to’la edi. Yolg’iz yashovchi yolg’iz erkak sifatida Grant allaqachon ajralib turardi. Vaqti-vaqti bilan Grant qo’shnilari u haqida nima deb o’ylashini o’ylardi. U kunlarini uxlab yoki kompyuterlarida ishlab o’tkazardi. Uning to’rtta noutbuki, bir nechta monitorlari va juda yaxshi yuqori tezlikdagi internetga ulanishi bor edi. Zamonaviy vampirning ilmiy davrda tirikchilik qilishi uchun kerak bo’lgan hamma narsa. Yoki Grant shunday deb o’ylardi.
Vampirlar dunyosi insoniy hamkasbi kabi xilma-xil va Grant o’z turiga ko’ra g’alati o’rdak deb hisoblanadi. Ottavada vampirlar to’planadigan ba’zi joylar bor, ammo Grant ulardan qochadi. Afro-amerikalik vampir o’z turidagi odamlar bilan muloqot qilishni unchalik yoqtirmaydi. Kvebekning Gatineau atrofida joylashgan Le Croc Bar Ottava markazidan atigi yigirma besh daqiqalik masofada joylashgan, ammo Grant bu joydan yillar davomida qochib yurgan. Vampirlar, hatto o’z turi uchun ham, yaxshi odamlar emas. Haqiqiy aloqalar ehtimoli uchun o’liklar orasida juda ko’p raqobat.
Grant By Ward bozoridan chiqib, Rideau ko’chasi bo’ylab yurishni davom ettirdi va Vanierga qarab yo’l oldi. Monreal yo’liga yetib borgach, ko’prikka to’g’ri chiziq tortdi. Filmlarda vampirlar oqayotgan suvdan o’tishda qiynalishadi. Haqiqiy hayotda bu mutlaqo bema’nilik. Grant ko’prikda beparvolik bilan yurib, pastdagi daryoga qarab yurdi. Vanier Parkway bo’ylab yurib, Grant Overbrook hududiga yo’l oldi. Uning bu joy haqida yaxshi xotiralari bor edi. Bir paytlar Grant parkning ro’parasida, Donald ko’chasidagi yomon binoda kvartira ijaraga olgan edi. Yaxshi vaqtlar edi.
Grantning Ottavadagi ilk kunlaridan beri Donald ko’chasi juda kam o’zgargan edi. Livan xristian cherkovi hali ham o’sha yerda, Islom markazi yonida edi. Mahalla gaitiliklar, arablar va osiyoliklarga to’la edi va faqat oq tanli odamlar eski fransuz kanadaliklari edi. Gaitiliklarning mashhur joyi bo’lgan Soleil Des Iles restorani hali ham eng yaxshisi edi. Grant bu joydan o’tib ketayotganda jilmayib qo’ydi. U bir marta Soleil Des Iles restoranining podvalida Anne Junie ismli g’alati gaitilik ayol bilan uchrashgan edi. G’alati yaxshi vaqtlar.
Vampir tong otmasdan ikki soat oldin Nepeandagi uyasiga qaytib keldi. Grant quyoshdan himoyalangan yerto’lasiga qaytib keldi. Quyon qoni bilan aralashtirilgan qizil sharob ichib, tong otmasdan oldin internetda komediyalar tomosha qildi. Grant to’shagida yotib, o’liklarning o’lim uyqusida uxladi. U Kanada poytaxtida qora tanli vampir edi. Karib dengiziga ko’chib o’tish uchun unga yigirma ming dollar kerak edi, o’n ming dollari esa kam edi. Bu o’lik aka keyingi olti oy ichida pul topa oladimi? Atrofga nazar soling va bilib oling. Vampir iqtisodiyoti hazil emas, do’stlar.